Geb. 158-156 v.Chr. te Arpinum
Overl. 13-1-86 v.Chr. te Rome. 13
Zoon van C.Marius en van Fulcinia.
Functies:
ILS 59
Trib.militum 1 onder P.Cornelius Scipio Aemilianus (Afr. minor)
te Numantia in Hispania in 134-133.
Quaestor, tribunus plebis 119, 2 praetor 115. 3
Proconsul Hispania ult. 114.
Legatus van Q.Metellus in Numidia 109-108. 4
Consul in 107 v.Chr. 5
Proconsul Numidia 106-105.
Consul II, in 104, Consul III, in 103, Consul IV, in 102,
Consul V, in 101, Consul VI, in 100.
Augur ca. 97. 6
Proconsul/legatus van P.Rutilius Lupus in 90.
Consul VII, in 86.
Huwde
in ca.112-111 v.Chr. met Julia,
7
|
|
Kort overzicht van Marius
senior’s belevenissen.
Caius Marius werd in nederige
omstandigheden geboren te Arpinum
en vervulde successievelijk de hoogste ambten.
In 134-133 was Marius als militair tribuun aanwezig bij het beleg van de
stad Numantia in Spanje door Scipio Aemilianus,
de laatste Cornelius Scipio van deze tak van de
gens Cornelii.
Na een langdurig beleg viel de stad uiteindelijk door uithongering in
133 v.Chr.
Hij was legaat onder Q.Caecilius Metellus Numidicus, consul 109 v.Chr.,
in Numidië.
Na veel aandringen en met tegenzin verleende de aristocratische Metellus
Marius verlof
- zodat deze zich te Rome kandidaat kon stellen voor het consulaat -
daar hij van mening was dat deze tevreden moest zijn met zijn huidige
positie.
Door het bespelen van de gevoelens van ongenoegen van de equetes
en de
populares was Marius hierin succesvol; nam het bevel over van Metellus,
en zond zijn quaestor, L.Cornelius Sulla, naar koning Bocchus
– schoonzoon van Jugurtha – en deze kreeg Bocchus zover dat deze
zijn schoonvader uitleverde aan
Sulla.
Marius zond Jugurtha geboeid naar Rome en voerde hem mee in zijn
triomftocht (1 Jan.104) waarna deze in het Tullianum werd gewurgd.
In het volgende jaar, toen hij in absentia consul werd zonder een poging
te hebben gedaan het
ambt te verkrijgen,
overwon hij de Cimbri in Gallië te Aquae Sextiae (102)
en de Teutonen in Italië op de Raudische vlakte. (101)
9
Voor zijn overwinningen op deze volkeren vierde hij in 101 als consul V,
met zijn collega Q.Lutatius Catullus een triomf over de Germaanse Cimbri
en de Teutoni.
In zijn zesde consulaat (100), gesteund door een senatus consultum
10
liet hij de opruiende volkstribuun L.Saturninus Apuleius
– die in de veteranen van Marius een mogelijke bron van bescherming zag
tegen het geweld van het wettige gezag dat sinds de tijd van de Gracchii
niet terugschrok voor moord - en de praetor Servilius Glaucia,
in de
Curia Hostilia ter dood brengen.
In 88 werd zijn voormalige quaestor Sulla tot consul gekozen
en door de senaat belast met de strijd tegen Mithridates.
De tribunische wet van P.Sulpicius Rufus voorzag er echter in
dat Marius Sulla’s provincie zou overnemen; Sulla verliet hierop Rome,
deed een beroep op zijn legioenen en de laatste fase van de val van
de republiek werd ingeluid door Sulla’s mars naar Rome in 88 v.Chr.
Marius werd in de strijd door Sulla verslagen en verborg zich in de
moerassen van Minturnae. Gevonden en gevangen genomen,
joeg hij door zijn woeste gelaatsuitdrukking de Gallische moordenaar
die op hem af was gestuurd de stuipen op het lijf.
Hij bemachtigde een boot en stak over naar Africa alwaar hij langdurig in verbanning verbleef.
Terwijl Sulla in Griekenland strijd voerde tegen Mithridates brak er in
Rome
openlijke strijd uit tussen de twee consuls Cinna
– die zich gedroeg als een dictator – en Cn.Octavius.
Octavius kwam als overwinnaar uit de strijd; verdreef Cinna uit de stad en
de senaat benoemde in diens plaats L.Cornelius Merula, de flamen Dialis, als consul.
Cinna vormde in Italië een nieuwe strijdmacht en hervatte de strijd.
Toen dit nieuws Marius ter ore kwam vormde hij een bescheiden
strijdmacht
en sloot zich daarmee aan bij Cinna.
Zij slaagden er in Rome in te nemen en vermoordden de consul Octavius.
Tegen Merula werd een valse aanklacht ingediend waarop deze zelfmoord
pleegde.
Marius nam wraak voor het naar zijn mening hem aangedane onrecht
door het afslachten van
zijn vijanden waaronder de retor M.Antonius,
de grootvader van Marcus Antonius.
Bij de aanvang van zijn zevende consulaat (86 v.Chr.) werd Marius ziek en overleed korte tijd later.
Volgens sommigen pleegde hij zelfmoord.
Marius had twee zusters, deze huwden respectievelijk:
No.1 huwde met een Gratidius, via deze Gratidius was de familie der
Marii
verwant aan de Tullii Cicerones, want Cicero’s vader was een neef van
Gratidia
gehuwd met de beruchte Sergius Catilina.
No.2 huwde met C.Visellius Aculeo, deze was waarschijnlijk de adoptief vader
van de zoon van A.Terentius
Varro, legatus in 82 v.Chr.
CONCLUSIE
M.Gratidius RE –2-, praefectus in 102-101 v.Chr.,
zwager van Cicero’s grootvader, werd gedood in 101 v.Chr.
terwijl hij diende onder M.Antonius ‘de Orator’.
11
Hij was de vader van:
1. M.Marius Gratidianus RE –44-, trib.pl.87?, praetor bis 85-84?
12
2. Gratidia, (nicht van Cicero’s vader) zij huwde met Catilina.
3.? Gratidius RE –1-, legaat van C.Marius in 88 te Arpinum.
Deze legaat was de vader van M.Gratidius RE –3-,
legaat van Q.Cicero in Asia 61-59 v.Chr.
Vlg. Plutarchus was de naam van Marius’ schoonvader omstreeks 86, Mucius.
Marius had een stiefzoon, Granius geheten.
(Sex. Aur. Victor, De Viris Illustribus 67, 68; Val.max. II. ;
Plut. Marius; Sall.Iugurtha ; Appianus B.C.I; Cic.Mil.9 etc.)