C. Lucilius Hirrus C. f. RE -25-

De trib.plebis was een neef en trouw volgeling van Pompeius Magnus,
grootgrondbezitter en liefhebber van vis. 3
Volgens Cicero was hij een verwaande ezel. 4
Cicero was echter vooringenomen daar Lucilius in 53

zijn mededinger was voor het auguraat.
Tot genoegen van Cicero slaagde Lucilius er tijdens de verkiezingen van 51

niet in om tot aedilis gekozen te worden. 5
Hij werd in 48 door Pompeius als gezant naar de Parthen gezonden om hun hulp in te roepen.
In 45 v.Chr. was hij de leverancier van 6000 lampreien 6
voor het diner t.g.v. Caesar’s triomf, en in 43/42 vluchtte hij voor de proscripties.
De vader van Lucilius was een broer van Lucilia, de moeder van Pompeius Magnus;
beiden waren het kinderen van Lucilius (Hirrus),
senator en broer van de dichter C.Lucilius uit de stad Suessa Aurunca in Campania.

Tribunus plebis.
Er werden 10 tribuni plebis per jaar gekozen.
Zij traden in functie op 10 December voorafgaand aan hun ambtsjaar.
Deze functie viel buiten de cursus Honorum,
doch kon e.v.t. 3 jaar na het quaestorschap worden uitgeoefend.
Het ambt gaf toegang tot de senaat.
De tribuun was onschendbaar (sacro sanctus), kon elk besluit,
ook van consuls en senaat, ongeldig verklaren door zijn veto (intercessio).

(Door Sulla’s hervormingen van 81 v.Chr. werd o.a. dit vetorecht aan de tribuun ontnomen.

Sulla had tevens bepaald dat een volkstribuun géén toegang had tot de senaat hetgeen

het einde betekende van diens politieke carrière, wat precies de bedoeling was van Sulla.
In 75 v.Chr. kwam C.Aurelius Cotta, de consul van dat jaar, met het wetsvoorstel om

voormalige volkstribunen de kandidatuur voor andere magistraatsfuncties toe te staan,

zodat het ambt niet meer het politieke einde van hun loopbaan markeerde.)

Hij kon een ieder laten arresteren (prensio)
en door de volksvergadering laten veroordelen.
Hij kon de volksvergadering bijeenroepen en besluiten voorleggen (ius agendi).
Kon slechts door interventie van een collega in zijn macht worden beperkt.
Auxilium: het recht om plebejers te beschermen.  

Plutarchus (Cato Min. XX, 3):
“De kracht van dit ambt is eerder negatief dan positief;
en indien alle tribunen op één na voor een maatregel zouden stemmen,
ligt de macht bij die ene die niet instemt of toestemming geeft"    Terug naar tekst 

Varro, RR 2.1,2
(L.Cossinius sneuvelde in 73 in de strijd tegen Spartacus)  Terug naar tekst

Varro,RR 3.17,3;Plin.Nat.Hist.9.171.  Terug naar tekst

Plin.Nat.Hist.IX.171.
De zeeprik of zeelamprei (Petromyzon marinus)
is een vis met een buisvormige, kaakloze zuigmond waarmee het in de huid van

andere vissen boort om zich te voeden met hun bloed.
Binnen het dierenrijk wordt de zeeprik niet gerekend tot de echte vissen
vanwege de op vele punten afwijkende lichaamsbouw.
De zeeprik heeft (net als de haai) een beenderstelsel
dat bestaat uit kraakbeen in plaats van bot.
Evolutionair gezien staat het dicht bij
het grensgebied tussen gewervelden en ongewervelden.
(Wikipedia Nederlands De vrije encyclopedie)  Terug naar tekst