.(XIX k.Febr.) Vlg.Broughton geboren in 83.
Vlg.C.B.R.Pelling, Fellow en Praelector in Classic’s, Univ.Oxford,
is Antonius geboren op 14 Januari 86 of 83. 83 is waarschijnlijker;
daar het beter in zijn cursus past, en op munten van 43-42 staan

de cijfers ‘40’ en ‘41’, kennelijk zijn leeftijd toentertijd.

(RRC no.489 met Crawford’s noot).
Voor een vrij volledige stemmata van Antonius en zijn kinderen

bij zijn diverse vrouwen.
Zie; H.H.Scullard, ‘From the Gracchi to Nero’ 1962 pag. 331.  Terug naar tekst

Uit Antonius’ eerste huwelijk zijn verscheidene kinderen,
die waarschijnlijk allen overleden vóór 44 v.Chr.
Fadia’s vader was een vrijgelatene,
dus mogelijk heeft het huwelijk nooit wettig plaatsgevonden;
de kinderen werden echter wel wettig erkend.

(Cic.ad Att.16.11,1; Phil.2.3; 3.17; 13.23) Terug naar tekst

Marcus Antonius Antyllus  RE –32-, geb. Febr./Maart 44 v.Chr.
Overl. 30 v.Chr. te Alexandrië (Gewurgd in opdracht van Octavianus)  Terug naar tekst

Octavia zijn vierde echtgenote was eerder gehuwd
met C.Claudius Marcellus, consul in 50 v.Chr.
Zij was minder dan 10 maanden weduwe toen zij Antonius huwde in Oct./Nov. 40 v.Chr.



Munt geslagen ter gelegenheid van het huwelijk van

Marcus Antonius met Octavia. Terug naar tekst

Alexander Helios (de Zon) werd na de dood van zijn ouders door Octavia,
voormalig echtgenote van Antonius en de zuster van de latere Augustus,
kennelijk liefdevol in haar huis opgenomen.
Hij wordt voor het laatst genoemd in 29.

(Zie Plut.Ant.; Cassius Dio 51.15,6 ; 21,6)   Terug naar tekst

In 51 vlg.Broughton.
Quaestoren.
Jaarlijks werden 20 quaestoren gekozen door de Comitia tributa;
zij traden in functie op 5 December.
Zij waren belast met financiële en administratieve zaken
en werden toegevoegd aan provinciale bestuurders.

2 quaestores urbani fungeerden als beheerders van het Aerarium

(schatkist) en het archief,

onder toezicht van senaat, consuls, en censoren. (e.e.a. tot 28 v.Chr.)
Onder Augustus werden de twee meest vooraanstaande

– vrijwel altijd patriciërs –
als quaestor Augusti toegevoegd aan de Princeps.
10 van de 20 quaestores gingen mee naar de provincies
met de proconsuls van de senaats provincies:

2 consulaire en 8 praetoriaanse.
Onder Julius Caesar werd in 45 v.Chr. het aantal quaestoren

verhoogd tot 40. 

Terug naar tekst

Augures. (Zie Cic.ad Fam.VIII,XIV)
Sedert Sulla een college van 15 priesters, onder Julius Caesar
verhoogd tot 16 priesters. Functie o.a. het lezen der voortekenen.
Alle priesterschappen golden normaal voor het leven.
Twee leden van dezelfde gens konden niet gelijktijdig lid zijn van één en dezelfde priesterorde.
Alle priesterschappen verhoogden de sociale status, het aanzien

en de politieke invloed van de houder.
Dit gold in het bijzonder voor de vier grote priesterorden:
pontifices, augures, quindecemviri sacris faciundis, septemviri epulonum.
(quattuor amplissima sacerdotia)  Terug naar tekst

Tribunus plebis.
Er werden 10 tribuni plebis per jaar gekozen.
Zij traden in functie op 10 December voorafgaand aan hun ambtsjaar.
Deze functie viel buiten de cursus Honorum,
doch kon e.v.t. 3 jaar na het quaestorschap worden uitgeoefend.
Het ambt gaf toegang tot de senaat. De tribuun was onschendbaar

(sacro sanctus),
kon elk besluit, ook van consuls en senaat, ongeldig verklaren

door zijn veto (intercessio).

(Door Sulla’s hervormingen van 81 v.Chr. werd o.a. dit vetorecht

aan de tribuun ontnomen.

Sulla had tevens bepaald dat een volkstribuun géén toegang had

tot de senaat hetgeen het einde betekende van diens politieke carrière,
wat precies de bedoeling was van Sulla.
In 75 v.Chr. kwam C.Aurelius Cotta, de consul van dat jaar,
met het wetsvoorstel om voormalige volkstribunen de kandidatuur
voor andere magistraatsfuncties toe te staan,
zodat het ambt niet meer het politieke einde van hun loopbaan markeerde.)

Hij kon een ieder laten arresteren (prensio)
en door de volksvergadering laten veroordelen.
Hij kon de volksvergadering bijeenroepen en besluiten voorleggen

(ius agendi).
Kon slechts door interventie van een collega in zijn macht worden beperkt.
Auxilium: het recht om plebejers te beschermen

Plutarchus (Cato Min. XX, 3):
“De kracht van dit ambt is eerder negatief dan positief;
en indien alle tribunen op één na voor een maatregel zouden stemmen,
ligt de macht bij die ene die niet instemt of toestemming geeft.”

Terug naar tekst

Magister equitum (ritmeester),
Bezat het hoogste gezag in de staat na de dictator.
Bij afwezigheid van de dictator trad hij op als diens plaatsvervanger.

(fasti Cap.)   Terug naar tekst

Consuls.
Jaarlijks werden 2 consuls gekozen door de Comitia Centuriata.
Tezamen vormden zij de twee hoogste ambtenaren in de

Romeinse republiek.
Zij hadden tot taak het bijeenroepen van de senaat en de

volksvergadering, waarvan zij de besluiten uitvoerden.

In oorlog waren zij belast met het opperbevel.
Als proconsul waren zij belast met het bestuur van een

(consulaire) provincie.  Terug naar tekst

Herfst 43 v.Chr. Pact van Bononia.
(Overeenkomst gesloten aan de rivier de Lavino, nabij Bononia,
tussen M.Antonius, C.Octavius, en M.Aemilius Lepidus,
met als titel, triumviri rei publicae constituendae,
met imperium consulare gedurende vijf jaren.
Op 27-11-43 v.Chr. officieel per Lex Titia bevestigt
(Fasti Colatiani, II.XVIII.1, 273-75. no.18.= E.J 3, pag.32; ILS.76 )

43 v.Chr. Col.: M.Aemilius , M.Antonius, Imp.Caesar III vir. r.p.c.
ex a.d.V k. Dec. ad pr.k.vext.

ILS 76.
C.Iulio C.f.Caesari imp., triumviro r.p.c., patrono d.d.
 ■ Dessau: iii vir r.p.c. factus est Caesar lege Titia d.27 Nov 711

      (43 v.Chr.)  Terug naar tekst

40 v.Chr.Tr.Cap.:

imp.Caesar divi f. III vir r.p.c. ovans quod pacem cum M.Antonio fecit.
M.Antonius M.f.M.n. III vir. r.p.c.ovans quod pacem
cum imp.Caesare fecit.  Terug naar tekst

32 v.Chr.Amit.: Bellum Acties classiar. cum M.Antonio
(Verkeerd geplaatst!!, had moeten zijn 31 v.Chr.)

Vlg. Plutarchus 61, beschikte Antonius bij Actium
over vijfhonderd oorlogsschepen en aan infanterie 100.000 man en

12.000 ruiters.
Aan Antonius’ zijde waren persoonlijk aanwezig de onderworpen

vorsten Bocchus van Libië, Tarcondemus van Boven-Cilicië,
Archelaus van Cappadocië, Philadelphus van Paphlagonië,

Mithridates van Commagene, en Sandalas van Thracië,

Polemon van Pontus had troepen gestuurd,
evenals Malchus uit Arabië en Herodes de jood,

Amyntas van Lycaonië en Galatië.
De koning van Medië had ook hulptroepen gestuurd.
Octavianus beschikte over 250 oorlogsschepen en 80.000 man infanterie,
en een ruiterij ongeveer even groot als die van Antonius.  Terug naar tekst

30 v.Chr.Amit.: bell[um classia]r. confect.
              Ven.: bellum Alexandreae. 

Plutarchus 87 (slot):
Antonius liet zeven kinderen na, van drie vrouwen; alleen zijn oudste zoon,

Antyllus, is door Octavianus ter dood gebracht.
De overigen heeft Octavia tot zich genomen en met haar eigen kinderen groot gebracht. Cleopatra Selène, de dochter van Cleopatra, heeft ze uitgehuwelijkt aan Juba

(Numidisch vazalvorst van Rome, geboren omstreeks 50 v.Chr.,

regeerde over Mauretanië van 25 v.Chr. tot 23 na Chr.),
de allerbeminnelijkste vorst die er geweest is.
Antonius, de zoon van Fulvia, heeft ze tot zulk een positie gebracht,
dat, terwijl Agrippa de eerste plaats innam in de waardering van Augustus

en de kinderen van Livia de tweede,

hij de derde plaats innam en ook geacht werd in te nemen.
Van Marcellus had ze zelf twee dochters en een zoon, Marcellus.
Deze zoon heeft Augustus tot zoon en tot schoonzoon gemaakt;
van de dochters heeft hij één aan Agrippa tot vrouw gegeven.
Maar daar Marcellus kort na zijn huwelijk stierf en het voor Augustus niet

gemakkelijk was uit zijn kring een andere schoonzoon te kiezen,

op wie hij kon vertrouwen,
heeft Octavia voorgesteld dat Agrippa van haar dochter zou scheiden
en met de dochter van Augustus trouwen.
Eerst wist ze Augustus hiertoe over te halen, later ook Agrippa;
daarop heeft ze haar eigen dochter weer in huis genomen
en uitgehuwelijkt aan Antonius;

Agrippa is toen met de dochter van Augustus getrouwd.
Antonius en Octavia hadden twee dochters;
één ervan is getrouwd met Domitius Ahenobarbus;
de andere, de om haar schoonheid en haar kuisheid beroemde Antonia,
met Drusus, de zoon van Livia en stiefzoon van Augustus.
Drusus en Antonia hadden twee zonen, Germanicus en Claudius.
Claudius is keizer geworden; van de kinderen van Germanicus is Caius

(Caligula) na een korte maar beruchte regering met zijn vrouw en

kind vermoord; hun dochter Agripppina heeft van Lucius Domitius een

zoon gekregen en is later getrouwd met keizer Claudius.
Die heeft deze zoon geadopteerd en hem Nero Germanicus genoemd.
Deze Nero is in mijn tijd keizer geweest.
Hij heeft zijn moeder vermoord en heeft met zijn krankzinnigheid het

Romeinse rijk bijna tot de ondergang gebracht.
Hij was een afstammeling van Antonius in de vijfde graad.  Terug naar tekst  

Juiste dateringen door R.Syme in ‘Fictie in Velleius’,
en hij vervolgt: " Velleius’ chronologie deugt niet….
Velleius heeft alles geantidateerd en geplaatst in Juni ten tijde van

de unie van Antonius en Lepidus om Octavianus vrij te pleiten van

ondermijning en verraad van zijn voormalig collega. enz."

  Terug naar tekst

Het huidige San Felice Circeo in Lazio (Latium),
gelegen op een rotskaap in het uiterste zuidwesten van Italië aan

de Tyrreense Zee.  Terug naar tekst

Let wel! Niet aan Marcus Antonius,

de werkelijke machthebber in het oosten.
Had Octavianus dat wel gedaan dan zou hij schuldig zijn bevonden
aan het beginnen van een burgeroorlog en dat was iets waar Rome
- na de slachtingen ten tijde van Marius, Cinna, Sulla, Pompeius en Caesar
en vervolgens met Brutus en Cassius – niet op zat te wachten.
Door de oorlog te verklaren aan Cleopatra vermeed hij
eventuele aantijgingen en problemen
daar het nu een oorlogsverklaring aan een vreemde mogendheid betrof.  Terug naar tekst