Daar waar praefecti worden vermeld tussen *!---!* is er twijfel;
echter, met de toevoeging ‘alleen bekend van de Hist. Aug.’ dient men wantrouwend te zijn.

De praetoriaanse garde werd in 2 vóór Chr. door Augustus gecreëerd.
Zij bestond uit negen cohortes praetorianorum van elk vijfhonderd man,
echter slechts drie cohortes waren gelegerd in Rome zelf,
het restant in nabij gelegen Italische steden (Dio LV.10, 10; Suet.Aug.49, 1)
(Tevens drie cohortes urbanae en zeven cohortes vigiles)
Onder Tiberius werden alle praetoriaanse cohortes in Rome gelegerd.

(Tac.ann.IV.2, 1)
Zij werden hoofdzakelijk gerecruteerd in Italië en dienden zestien jaren.

“Ergens vóór 47 v.Chr., werd het totaal van de praetoriaanse cohortes

verhoogd tot twaalf (ILS 2032: ‘C.Iul.Zoili f.Montanus Coh.XII pr.);
(De cohortes urbanae tot zes of meer).
Vespasianus verminderde het totaal tot dat van Augustus’ tijd.
Al snel werd onder Domitianus een tiende cohort hieraan toegevoegd. (CIL.XVI, 81).

Septimius Severus deed het stadsgarnizoen van Rome toenemen
(Herodianus 2,13,4, zegt dat hij het verviervoudigde).
Aannemend dat Severus alle cohortes verdubbelde van 500 tot 1000 mannen
(praetoriaanse, urbanae en cohortes vigilum),

hieraan toevoegend de legio II Parthica, dan betekent dit

bijna een verdrievoudiging van de militaire effectiviteit.”
(Syme in JRS 29 (1939, p.242/43)

Vanaf de tweede helft van de tweede eeuw kregen de praef.praetorio de benaming:

vir eminentissimus.

“Het feit dat Constantijn I in 312 de praetoriaanse cohortes in Rome had afgeschaft
– welke aan de zijde van Maxentius hadden gevochten– en hun kamp had afgebroken,

betekende op zich niet het einde van de rol van de praetoriaanse praefecten.
De heerschappij van Constantijn zag het begin van de ontwikkeling van regionale praefectura

die niet verbonden waren aan de persoon van de keizer of “Caesar”.
Niettemin kon een praefect nog steeds gevonden worden aan de zijde van de keizer.
In de vroege derde eeuw verschijnt het principe dat zaken binnen honderd mijl van Rome

naar de praefectus urbi gingen, en die daar voorbij naar de praetoriaanse praefecten.”

Coll.XIV, 3,2 (Ulpianus); cf. Dig. 1,12,1,4.(Ulpianus)
Uit.”The emperor in the Roman world” by F.Millar. o.a. pag.124.
 

Vermoedelijke opvolger van Suburanus. (ILS 1323)
Ignotus, bleef in Rome tijdens Livianus’ verblijf met Traianus
in Dacia.

(Plhaum of F.Millar vermeldt: Iulius Aquilinus Castricius Saturninus)

Gesneuveld of aan de pest overleden.

(L'Ann.Epigr.1907, 152)

Bij zijn verblijf in Rome in 193 ontbond Septimius Severus
de praetoriaanse garde en verving die door een grotere,

nieuwe garde.
Tevoren in hoofdzaak bestaande uit Romeinse burgers
uit Italia en in mindere mate uit burgers uit Spanje,
Macedonia en Noricum, werd voor de nieuwe,
ongeveer tweemaal zo grote garde (ca.15.000 man)
voornamelijk geput uit de - Severus getrouwe –

Donau legioenen.
Vlg. Cassius Dio zou er gerecruteerd zijn in het hele leger.
(Dio.74,1,1-2; 2,4-5;

K.Christ. “Geschichte der römischen Kaiserzeit
von Augustus bis Konstantin.”

München:Verlag C.H.Beck,1988,p.605.)

Onder Diocletianus (P.L.R.E.).
Vlg. Prosopographia of the later Roman Empire

alleen in Hist.Aug.

Onder Constantius Caesar; aan het Oostelijk front,

336 - eind zomer 337.
Was praef.praet. van 329-337, consul in 331.
Werd als praef.praet. door Constantinus afgezet

en later geëxecuteerd.

In Gallia, vroeg 378.
Decimus Magnus Ausonius tezamen met

Decimius Hilarianus Hesperius
in Gallia,Italia,Africa en Illyricum in laat 378 en ?379.
(Hesperius voor het laatst geattesteerd 3 Aug.379)

In Gallia. 3 Dec. 379.
(Siburius voor het laatst geattesteerd 14 Mei 380

in Italia en Africa)

v.c., in Italia,Africa en Illyricum.
21 Mei - 9 Sept. 384.
Procos. Achaiae 362, cos.design. 385.
Waarschijnlijk gestorven in zijn praefecturae praetorio.
Leidend licht van het late senatoriale heidendom
en van de senatoriale gemeenschap in het algemeen.

ILS 1258-1259.

Alléén Italia.
Lente 393-5 Sept. 394 onder Eugenius
Nam het leiderschap op zich van de heidense zaak
in de gewapende opstand van Eugenius en Arbogastes

tegen Theodosius, en stierf de dood van Cato van Utica

tijdens de slag van Frigidus. (5/6 Sept. 394)
Bijna 40 jaar na de slag van Frigidus deden de keizers

Valentinianus en Theodosius recht aan zijn nagedachtenis
in een inscriptie CIL.VI.1783.
Hij was een familielid van Q.Aur.Symmachus,
en was tevens door huwelijksbanden met hem verbonden.
Vader van Nicomachus Flavianus,praef.urbi 392-394.

Vanaf 260 gedateerd en toegevoegd vanuit

“Prosopography of the Later Roman Empire.”