Kalenderhervorming door C.Iulius Caesar,
met assistentie van de Alexandrijnse mathematicus Sosigenes en Caesar’s

assistent M.Fulvius.
In 153 v.Chr. werd het begin van het jaar veranderd van

1 Maart tot 1 Januari. (Fasti Praenestine; CIL.vol.1, pag.231)
 

De oude Romeinse maankalender van 355 dagen werd aan het zonnejaar aangepast
door de toevoeging van ingeschoven maanden van 22 en 23 dagen in elk tweede en vierde jaar.
Door allerlei oorzaken, o.a. politieke manipulatie,
liep het kalender jaar uiteindelijk 90 dagen vóór op het zonnejaar.

In 46 v.Chr., ”het laatste jaar van verwarring”, verhoogde Iulius Caesar,
als Pontifex Maximus en Dictator, het aantal dagen per jaar tot 445.
Hij voegde 23 dagen toe na de 2e  Februari, en 67 dagen na de 27e  September.
Zodoende was op 1 Januari 45 v.Chr. de kalender in overeenstemming  met het zonnejaar.

Daarna - om dezelfde fouten in de toekomst te vermijden -
werden de ingeschoven maanden (de 90 dagen) weer afgeschaft,
en werd een kalender van 365 dagen verkregen
door aan de 7 maanden van 29 dagen 10 dagen toe te voegen,
en wel: 2 dagen bij Januari, Augustus en December, en 1 dag aan de overige

maanden, en de toevoeging van een extra schrikkeljaardag in elk vierde jaar

tussen 23 en 24 Februari.
Men plaatste de extra tijd aan het einde van een maand
om interferentie met de religieuze feestdagen te voorkomen.
Vandaar, dat al heeft men 7 maanden van 31 dagen, er toch slechts 4 maanden zijn
die hun antieke eigenaardigheid hebben behouden;
nl. de Nones valt op de 7e dag, bij de andere 3 valt de Nones op de 5e dag. 

Paus Gregorius XIII bracht in 1582 een kleine correctie aan op de Juliaanse kalender
(door het niet inlassen van een schrikkeldag in de niet door 400 deelbare eeuwjaren)
welke tot op heden in gebruik is.