Kort overzicht van Probus’ belevenissen

In de zomer van 276 beëindigde hij waarschijnlijk de oorlog

begonnen door Tacitus en Florianus tegen de Gothen in Asia minor.,

want in 277 verkreeg hij de cognomen, Gothicus maximus.
In 277 vertrok hij naar Gallia i.v.m. de Germanen.
Hij leidde persoonlijk de strijd tegen de Alamanni,
terwijl zijn generaals streden tegen de Franken meer noordelijker.
Een tweede campagne tegen de Bourgondiërs en Vandalen
leverde hem in 279 de cognomen, Germanicus maximus.

Waarschijnlijk in 279 trok hij naar Illyricum
waar hij in een slag bij de Lech de binnengevallen Sarmaten terugdreef.
In 280 herstelden zijn generaals de orde en rust in Egypte en liet Probus
grootschalige herstel werkzaamheden uitvoeren aan dijken, kanalen, bruggen en tempels.
In 280 naar Pamphylië en Pisidië voor een aanval op Perzië;
keerde echter terug daar hij kreeg te maken met opstanden

in Gallia onder Proculus en vervolgens een onder Bonosus,

de praef.classis Germanica (Bevelhebber van de Rijn vloot) te Agrippinensis. 2
Na de dood van deze twee pretendenten vertrok Probus naar Syria

waar zijn vertrouweling, de legatus Aug.pro pr., Julius Saturninus

- mogelijk onder druk van zijn troepen - zich tot Augustus had uitgeroepen.
Saturninus werd echter nog voor Probus iets kon doen door zijn eigen troepen vermoord.
Bij zijn terugkeer in Rome in 281 liet hij de stadsmuur,
waar van de bouw onder Aurelianus was begonnen, voltooien.
In 282 vetrok hij voor de eerder uitgestelde aanval op Perzië
doch vernam te Sirmium dat zijn praef.praet., M.Aurelius Carus, tot keizer was uitgeroepen.
De door hem naar Rome gezonden troepen liepen over,
waarna de hem resterende troepen Probus vermoordden.

Volgens de vita, Aur.Vict. en Eutropius, is hij door ontevreden soldaten,
die graafwerk moesten verrichten, vermoord te Sirmium.

Zosimus en Zonaras zeggen dat na het vertrek van Probus

de legers van Raetia en Noricum hun bevelhebber, Carus,

dwongen het keizerschap op zich te nemen.
De troepen die door Probus waren gestuurd om de opstand

neer te slaan sloten zich aan bij de opstand.

Toen de resterende troepen van Probus dit hoorden vermoordden zij de keizer.
Deze versie lijkt geloofwaardiger; een poging om Carus vrij te pleiten

van verraad wordt gedaan in Car. VI, 1.
De dood van Probus vond plaats na 29 Augustus 282,
daar er Alexandrijnse munten zijn van zijn achtste jaar, dat op die dag begon.

(Hist. Aug., Probus, Aur. Victor, de liber Caesaribus; Zosimus, Eutropius)