Imp. Caesar C.Julius Verus Maximinus Aug.              -Maximinus- (Thrax)

 

Geb. in 173 in Thracia.
Overl. in (April?) Mei/Juni 238 nabij Aquileia. 1

Zoon van Micca en Ababa. 2
Keizer van kort voor 25 Maart 235 – Mei/Juni 238.
 
 
Huwde met Caecilia Paulina. 3

Hieruit:
C.Julius Verus Maximus,
Caesar en Princeps iuventutis in 136. 4

 
   
Functies:

Centurion primus pilus onder Caracalla. 5
Tribunus militum onder Elagabalus. 6
Praefectus tiranum onder Alexander Severus. 7
Praeses pro legato 8 in Mauretania Tingitana. 9
Praefectus Mesopotamia. 10
Consul 236. 11
238. De Senaat in Rome kondigde een damnatio memoriae af. 12
 
 

Kort overzicht van Maximinus’ belevenissen.

Maximinus nam deel aan de Perzische campagne van Alexander Severus.
Werd na de moord op Alexander Severus door de soldaten uitgeroepen tot keizer
en door de senaat op 25 Maart 235 als zodanig geaccepteerd.
Zijn zoon C.Julius Verus Maximus werd in 236 uitgeroepen tot Caesar en Princeps iuventutis.
Voor een inval in Germania in 235 verkreeg Maximinus de titel

Germanicus maximus, en werd door zijn troepen uitgeroepen tot Imperator (I). 13
Voor een actie ten noorden van de Donau verkreeg Maximinus

en zijn zoon Maximus de titels Sarmaticus maximus en Dacius maximus.
(Op munten van 237 en 238)

238.Het leger in Africa rebelleert en roept haar proconsul

M.Antonius Gordianus uit tot keizer tezamen met diens zoon Gordianus II.
Deze stuurde hierop een brief aan de senaat te Rome.
De brengers hiervan, een quaester en wat soldaten,
doodden in Rome Maximinus’s praef. praet. Vitalianus
waarna de senaat Gordianus en diens zoon uitroept tot Augusti.
14

Een aanhanger van Maximinus, Capelianus,
de leg.Aug. pro pr. van de provincie Numidia (ten oosten van Africa) teisterde Africa
waarop Gordianus een leger onder zijn zoon stuurde, deze werd na een veldslag gedood.
Na het vernemen hiervan verhing Gordianus zich.

Na de afzetting van Maximinus had de senaat een commissie van
XX viri rei publicae curandae benoemd om Italia, tijdens de afwezigheid
van de beide Gordiani te beveiligen.

Na de dood van beiden werden twee van deze commissieleden:

M.Clodius Pupienus Maximus, voormalig praefectus en D.Caelius Calvinus Balbinus ,
door de senaat uitgeroepen tot Augusti, de kleinzoon van Gordianus, Gordianus III,
werd uitgeroepen tot Caesar.
De strijd tegen Maximinus werd toevertrouwd aan Clodius Pupienus
terwijl Balbinus te Rome te doen kreeg met meerdere oproeren.

Maximinus rukte intussen op van Sirmium en werd uiteindelijk tijdens

het beleg van Aquileia tezamen met zijn 18 à 21 jarige zoon

gedood door soldaten van het legioen II Parthica.

(Hist. Aug, Maximinus; Jordanus: De Rebus Geticis ; Herodianus.)
 

 
Noten (Er is geen volledigheid betracht in deze noten)  
 
1.

Jordanes: De Rebus Geticis XV.88, deze heeft het op zijn beurt

uit een geschiedenis geschreven door Symmachus.


Aquileia, stad in Gallia Transpadana, bovenaan de Adriatische zee. 
Terug naar tekst

 
   
2. Jordanes : De Rebus Geticis XV.83. zie noot 1.  Terug naar tekst  
   
3. ILS 492.
Divae Caeciliae Paulinae Piae Aug.
 ■ attribuunt uxori Maximini (Eckhel
 ■ Caecilia Paulina overleed vòòr 235. 
Terug naar tekst
 
   
4.

ILS 488
Imp.Caes.<C.Julius Verus Maximinus Pius> Felix Aug. Germ.max.

Sarmat max. Dacicus max. pont.max., trib.potest.III1,imp.VI2,

<C.Julius Verus Maximus nobilissimus Caes.> princeps iuventutis

Germ.max. Sarmat.max. Dacicus max.

viam a Karthagine usque ad fines Numidiae provinciae longa incuria

corruptam adque dilapsam restituerunt. LXX.
 ■ Tunete,columna miliaria viae Carthagine Thevestem ducentis.

      1.a.237. 2. In reliquis simlibus lapidibus Africanis eiusdem

      anni est imp.V.   Terug naar tekst

 
   
5.

Een legioen bestond - na de hervormingen van C.Marius –
uit tien cohorten van elk 600 man (officieel).
In elk cohort waren twee pili, twee principis en twee hastati centurions.
De hoogste in de rangorder der centurions waren de centurions

van het eerste cohort onder het bevel van de primus pilus,
de laagste in rang waren de centurions van het tiende cohort. 
Terug naar tekst

 
   
6.

Tribunus militum: (Krijgstribuun) stafofficier bij de infanterie.
Onder het principaat waren dit jongemannen
die een senatoriale of een equestrische carrière ambieerden,
en zij werden overeenkomstig verdeeld in tribuni laticlavi

(met een brede streep op het tuniek) en tribuni augusticlavi (met een smalle streep).
Elke klasse van tribuni diende gedurende een jaar in een legioen, maar,
daar waar de laticlavi na vervulling van hun jaar militaire dienst
onmiddelijk konden doorgaan naar de politieke senatoriale

cursus honorum, dienden de aspiranten voor een equestrische cursus

- tenminste sinds Claudius -
twee aanvullende functies als officier bij de hulptroepen te vervullen.
De normale volgorde van deze krijgsdienst was praefectus cohortis
(i.e. commandant van een hulp cohort van een infanterie eenheid),
tribunus militum (augusticlavius), en praefectus alae
(i.e. commandant van een hulp ala of van een cavallerie eenheid).
(The Roman legions, by H.M.D.Parker, 1985 (1ste ed. 1928) 
Terug naar tekst

 
   
7.

Maximinus had in deze functie het bevel over al de rekruten

van het Rijnleger; dezelfde die muitte tegen Alexander Severus
en hem vervolgens doodde te Moguntiacum (nu Mainz). 
Terug naar tekst

 
   
8. Vrijwel identiek aan procurator pro legato (legionis?).  Terug naar tekst  
   
9.

Romeinse provincie in noord-westelijk Afrika,
ongeveer gelijk aan het noordelijk deel van het huidige Marokko. 
Terug naar tekst

 
   
10.

Een van de hoogste ambten bereikbaar
binnen de equestrische cursus honorum. 
Terug naar tekst

 
   
11.

Consuls.
Jaarlijks werden 2 consuls gekozen door de Comitia Centuriata.
Tezamen vormden zij de twee hoogste ambtenaren in de Romeinse republiek.
Zij hadden tot taak het bijeenroepen van de senaat en

de volksvergadering, waarvan zij de besluiten uitvoerden.

In oorlog waren zij belast met het opperbevel.
Als proconsul waren zij belast met het bestuur van een (consulaire) provincie.
Ondanks het feit dat het ambt onder de keizers vrijwel geheel

was ontdaan van enige echte macht of zeggenschap in het

bestuur van de staat werd het toch nog gezien als het hoogst bereikbare

binnen de cursus honorum.  Terug naar tekst

 
   
12.

Damnatio memoriae (Vervloeking van de nagedachtenis):
officiële uitwissing uit de herinnering van een keizer door de senaat van Rome.
Het is het tegenovergestelde van apotheosis,
het ten hemel stijgen van een overleden keizer (vergoddelijking). 
Terug naar tekst

 
   
13. Imperator in de oude betekenis,
hij was vlg.Herodianus al eerder uitgeroepen tot keizer. 
Terug naar tekst
 
   
14. Hist.Aug. vita Gord. X.5-8; Herodian.VII.6, 5-9  Terug naar tekst