Geb. 1-10-208 te Arca Caesarea in Syria. 1
Overl. Jan. (?)-235 te Moguntiacum. 2

Zoon van Gessius Marcianus en

van Julia Avita Mamaea. 3
Keizer 13 Maart 222 – Januari (?) 235.

Kort overzicht van Alexander Severus’ belevenissen.

In 218 werden Alexander Severus en zijn moeder

- na de moord op Caracalla door Macrinus -
tot hostes publici (staatsvijand) verklaard, doch door de verheffing tot keizer

van zijn neef Elagabalus in Juni van hetzelfde jaar werden zij al snel weer gerehabiliteerd.
In 221 kreeg hij de toga virilis, werd verheven tot Caesar, en kreeg de naam:

“M. Aurelius Alexander, nobilissimus Caesar imperi et sacerdotis, princeps iuventutis.”
Het praatje ging rond dat hij het onwettige kind zou zijn van Caracalla hetgeen
-in ieder geval voor publiekelijk gebruik - werd bevestigd door de verwantschap
in zijn officiële titulatuur terug te voeren tot Septimius Severus 6
(Niet geheel toevallig de enige van zijn directe voorgangers die was vergoddelijkt.)

Op 13 Maart 222 werd hij door het leger uitgeroepen tot keizer
– deze dag beschouwde hij als zijn dies imperi -

en verkreeg de titels van Augustus, pater patriae, en pontifex maximus.

De werkelijke machthebbers echter waren zijn grootmoeder Julia Maesa
– die mogelijk kort hierna stierf – en zijn moeder Julia Mamaea. 7

In 227 werd de Parthische koning Artabanus V door Artaxerxes,

een Perzisch stamhoofd verslagen.
Deze vestigde de dynastie der Sassaniden en streefde naar het terugwinnen
van alle gebieden uit de glorie tijd van het Perzische keizerrijk.
Dit gebied omvatte echter ook Asia minor en de overige oostelijke provincies.
In 230 veroverde hij Mesopotamië en bedreigde Syria en Cappadocia.

In 231 trok Alexander Severus tegen hem op met, kennelijk, succes.
In 233 kwamen de twee partijen tot een acceptatie van de status quo
en Severus keerde terug naar Rome.

De Germaanse stammen, gebruikmakend van de uitdunning der grenslegioenen
i.v.m. de oorlog in het oosten, vielen Gallia binnen, waarop Alexander

naar het noorden trok, hen toezeggingen deed en afkoop sommen betaalde.
Een deel van de soldaten onder de (Thracische) drilmeester Maximinus

verzette zich hier tegen, rebelleerde en doodde Alexander en zijn moeder Mamaea.
Alexander’s lichaam werd overgebracht naar Rome en bijgezet in een graftombe.
Drie jaren later werd hij door de senaat vergoddelijkt.

Alexander was de laatste van de Afrikaanse en Syrische keizers,
een dynastie die bijna 42 jaren het Romeinse rijk hadden bestuurd.

Vlg. de Hist. Aug. leefde hij 29 jaren, 3 maanden, en 7 dagen;
en regeerde hij 13 jaren en 9 dagen.

Alexander had een voorkeur voor de spreuk;

“Quod tibi fieri non vis, alteri ne feceris”.
(Wat u niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet)

Bronnen: Hist. Aug., Alexander Severus, Aurelius Victor, Liber de Caesaribus;

Herodianus; Eutropius, Brev. AUC. ; R.Syme, "The Reign of Severus Alexander,"

in Idem, Emperors and Biography.
Studies in the Historia Augusta (Oxford, 1971) 146-62
R.V.N. Hopkins, The Life of Alexander Severus (Cambridge, 1907)